اردیبهشت ۲۳، ۱۳۸۹

اعتراض آیت الله بروجردی نسبت به اجرای احکام
اعدام، سنگسار، قطع اعضاء، شلاق و زندان

بیش از 30 سال است که بانیان نظام دیکتاتوری ولایت فقیه به بهانه اجرای احکام شرعی و حدود الهی! سایه شوم و ننگین اعدامها را بر سر این مرز و بوم برافراشته و به قلع و قمع جوانان وطن می پردازند. در مبارزه با استبداد دینی بر حسب کلام معروف " الماس را با الماس باید بُرید "، لزوم بهره گیری از توان بالقوه روشنفکران دینی و روحانیون آزاده و دگراندیش هویدا می گردد تا به روشنگری جامعه گام بردارند و با ارائه اصول و مبانی صحیح فقهی و اعتقادی، مدعیان دیانت را خلع سلاح نموده و زمینه را برای سرنگونی یک نظام ستمدینی فراهم آورند. آیت الله بروجردی در سال 84، یکسال قبل از بازداشت در پاسخ کوتاه به سوالی در زمینه اجرای احکامی همچون اعدام، سنگسار، قطع عضو و ‌شلاق مستنداتی ارائه نمودند و به نفی کلی موارد مذکور پرداختند.

اردیبهشت ۲۲، ۱۳۸۹

گسترش اعتراضات بین‌المللی به اعدام‌های اخیر در ایران
دویچه وله: سازمان‌های عفو بین‌الملل و دیده‌بان حقوق‌بشر با انتشار بیانیه‌‌هایی اعدام‌های اخیر در ایران را شدیداً محکوم کردند. برخی از گروه‌ها، این اعدام‌ها را با انگیزه‌های سیاسی و در پیوند با سرکوب معترضان و فعالان کرد دانسته‌اند.

اردیبهشت ۲۱، ۱۳۸۹

وضعیت اضطراری در زندان اوین در پی اعدام پنج جانباخته راه آزادی

در پی اعدام پنج تن از هموطنان زندانی در ایران ، وضعیت زندان اوین در تهران متشنج گزارش می شود .

به گزارش بام آزادی ، بعد از جنايت بي شرمانه مستبدين ديني در اعدام پنج فرزند آزاده ايران زمين، مامورين ضد شورش اوين اقدام به تسويه حساب با زندانيان معترض نموده و آنها را به شدت مورد ضرب و شتم قرار دادند تا از گسترش دامنه اعتراضات در زندان جلوگيري شود.

بنابراین گزارش، شدت تهاجم و سركوب به حدی بوده است که منجر به بيهوشي و احتمالا کشته شدن برخی از زندانیان در بند 350، بند 500 ویژه روحانیت و بندهاي 7 و 8 زندان اوین شده است . این گزارش ها حاکیست ، مامورين سرکوبگر مانع از انتقال مجروحين به درمانگاه زندان مي شوند.

قطع كامل تلفن هاي اوين در حاليست كه طي روزهاي اخير آقايان عیسی سحرخیز، مهندس طبرزدی، داود سلیمانی، رسول بداغی، مهدی محمودیان و دکتر رفیعی به زندانهاي رجائي شهر و پرديس كرج منتقل شده و از شروع سال جديد نيز، برخي محكومين از جمله آيت الله بروجردي كه اخبار داخل زندان را به بيرون گزارش مي دادند، ممنوع الملاقات شده اند. اين فشارها براي جلوگيري از تبادل اخبار به ويژه ارسال گزارش از اوضاع بحراني و متشنج کنونی زندان صورت گرفته است.

اکنون که رژيم سرکوبگر ولایت فقیه به آخرين درجه قساوت رسيده و واكنش هاي اندك سازمان ملل، دولت ها و نهادهاي مدافع حقوق بشر كارساز نبوده ، پيروزي ملت تحت ستم ايران تنها در گرو اتحاد تمامي گروههای مبارز ، آزاديخواهان و اصلاح طلبان، فارغ از هر ايده و منش سیاسی مذهبي در قالب يك جبهه دمكراتيك واحد مي باشد.

اردیبهشت ۲۰، ۱۳۸۹

بیانیه هواداران آیت الله بروجردی در محکومیت اعدام پنج فعال کرد

بدین وسیله ضمن اعلام انزجار عمیق خود نسبت به اعدام 5 هموطن زندانی دیگر، فرزاد كمانگر، علي حيدريان، فرهاد وكيلي، شيرين علم‌هولي و مهدي اسلاميان ، این اقدام شنیع و غیر انسانی را به شدت محکوم می نمائیم.
همواره بر این باوریم که در دادگاه وجدان بشري، جرم دولتها و سازمانهای مدعی دفاع از حقوق بشر، کمتر از ولی فقیه نیست ؛ چرا که آنها با بی تفاوتي، نظاره گر چنین جنایاتی مي باشند و هيچ اقدام بازدارنده و مؤثري در جهت مهار جریان خشونت طلب دستگاه حاکمه ایران به عمل نمی آورند. واکنش آنها در گذشته تنها در حد محكوميت‌هاي ابتدائي، تبليغي و توبيخي بوده و متاسفانه اقدامی اساسي براي حذف قوانین ارتجاعي در ممالک تحت تولیت استبداد دینی، انجام نگرفته است.
طی سالهای اخیر، آیت الله بروجردی ، یکی از چهره های سرشناس مخالف استبداد دینی، بطور رسمی مبارزات و فعاليتهاي گسترده اي را برای حذف مجازاتهای خشن دینی از قبیل: اعدام، سنگسار، قطع اعضای بدن، شلاق و زندان، صورت داده و مخالفت علنی خود را به گوش جوامع بین المللی آزاد و دموکراسی خواه رسانده است؛ ولی متاسفانه عدم حمایت شایسته آنها گرد و غبار ناامیدی و دلسردی را بر این نوع حرکتهای نجات بخش در ایران، پاشیده است.
به امید شکل گیری هرچه سریعتر اجماع جهانی برای نجات مردم تحت ستم ایران
کانون هواداران آیت الله بروجردی در ایران و اروپا
گردهمایی دانشجویان دانشگاه تریر آلمان
در اعتراض به نقض حقوق بشر در ایران

به گزارش دریافتی ، روز چهارشنبه پنجم ماه می 2010، دانشگاه شهر تریر آلمان، شاهد گردهمایی دانشجویان معترض به نقض حقوق بشر در ایران بود. در این گردهمایی که با استقبال دانشجویانی از ملیتهای مختلف مواجه شد، با نصب پوستری از آقای احمدی‌نژاد که در حال گفت گو با خانم آنتنیا رادوس خبرنگار ارشد شبکه RTL آلمان دیده می شود، با تاکید بر این نکته که دادگاه آلمان قاتل خانم مسلمان مصری را به حبس ابد محکوم کرده، از آقای احمدی‌نژاد پرسیده شده بود که شما با قاتل ندا چه کردید؟
در این تجمع دانشجویان معترض همچنین با نصب عکس‌هایی از آیت الله بروجردی، منصور اسانلو، بهار هدایت، ‌عیسی سحر خیز، عمادادین باقی‌، احمد زیاد آبادی، حسین درخشان و با جمع آوری امضاء و ارسال آن به سفارت جمهوری اسلامی، خواهان دستگیری قاتل ندا آقا سلطان و دیگر قاتلان‌ معترضین حوادث بعد از انتخابات ریاست جمهوری و همچنین آزادی تمامی زندانیان عقیدتی سیاسی شدند.

اردیبهشت ۱۹، ۱۳۸۹

اعلان حمایت هواداران آیت الله بروجردی از جنبش کارگری و مبارزات معلمان

در آستانه روزهای 11 و 12 اردیبهشت، دست آوردهای گرانقدر مبارزات مسالمت آمیز معلمان و کارگران كه با تلاش آنها پايه هاي فرهنگ و اقتصاد جامعه ساخته مي شود را ارج نهاده و این روزها را گرامی می داریم.
درحالی به استقبال چنین ایامی می رویم که حکومت ولایت فقیه بجای پاسخگویی به مطالبات حق طلبانه این دو نهاد مهم ، همواره اعتراضات و خواسته های صنفی کارگران و معلمین را بطرز وحشیانه ای سرکوب نموده است . چهره های شاخصي مانند منصور اسانلو ، رسول بداغی و فرزاد کمانگر نماد حق طلبی ملت فرهیخته ایران هستند که بدست استبداد مذهبی در معرض شکنجه و بعضا اعدام قرار دارند. بعنوان مخالفان اسلام سیاسی که خواهان جدایی دین از دولت هستیم ، اتحاد و همبستگی گروهها و تشکلهای سیاسی ، صنفی و مدنی در برابر استبداد دینی بعنوان خشن ترین نوع خودکامگی در قرن حاضر را رمز پیروزی ملت ایران برای رسیدن به آزادی و دمکراسی می دانیم .
زنده باد ایران ، پاینده باد ایرانی
کانون هواداران آیت الله کاظمینی بروجردی در ایران و اروپا

اردیبهشت ۱۲، ۱۳۸۹

احمد باطبی: سکوت در مورد زندانیان، به زیان آنهاست

احمد باطبی، سخنگوی برون مرزی مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران و زندانی پیشین، در مصاحبه با رادیو زمانه می‌گوید: بنا به تجربه، دید سنتی مبنی بر سکوت و رسانه‌ای نکردن مسئله متهمان و بازداشتی‌ها، تاثیر منفی در جهت قربانی شدن آنها دارد.
او می افزاید: گمنام ماندن بسیاری از بازداشت شدگان و عدم برخورداری آنان از وکیل مدافع و نداشتن نام و هویت در رسانه‌ها و افکار عمومی، عامل و باعث افزایش نگرانی و فشار مضاعف از سوی نهادهای امنیتی و قضایی بر آنها و خانواده‌هایشان است.
باطبی یادآور می شود در زندان پس از بازداشت به دو شکل با اشخاص برخورد می‌شود :
اول اینکه یا به شدت مورد برخورد قرار می‌گیرند و برای قربانی شدن انتخاب می‌شوند؛ مثلا شما اگر تاریخچه‌ی مجازات‌های بعد از انتخابات را نگاه کنید می‌بینید که بسیاری از کسانی که اعدام یا زندانی شدند آدم‌هایی هستند که بی‌نام و نشان هستند یعنی حاکمیت از میان آن‌ها برای مجازات و درس عبرت گرفتن دیگران انتخاب می‌کند.
بخش عمده ای از آنها نیز با دوره های زندان کوتاه مدت و یا جریمه آزاد می‌شوند. ولی این‌ها کسانی هستند که بیشتر در داخل زندان شناسایی می‌شوند و یا نامشان مطرح می‌شود و مورد دیده‌بانی توسط فعالان اجتماعی و مدنی قرار می‌گیرند.
این فعال حقوق بشر خاطر نشان می سازد: یک دید سنتی در میان خانواده‌ها وجود دارد، مبنی بر اینکه هر چقدر موضوع مسکوت بماند و مطرح نشود، بهتر است. در صورتی که این دید، دیدی اشتباه است. هم تجربه‌ی شخصی من در زندان و هم در دوره‌ای که فعالیت حقوق بشری انجام ‌داده ام، نشان می دهد که هرچقدر موضوع دستگیری و اطلاعات در مورد فرد دستگیر شده مخفی بماند، امکان برخورد با آن فرد در زندان راحتتر می‌شود و سکوت خانواده در قبال دستگیری فرزندانشان فضایی را برای دستگاه‌های امنیتی ایجاد می‌کند که در آن فضا با خیال راحت به سرکوب و تحت فشار قرار دادن فرد دستگیر شده مبادرت ورزند.
پایان
حال آیا میتوان گفت که این همه فشار و شکنجه بر آیت الله بروجردی ، نتیجه عدم توجه کافی مجامع بین المللی، نهادهای حقوق بشری، شخصیتهای تاثیر گذار و برخی رسانه های خبری است که از پیگیری، بازتاب و انتشار اخبار دهشتبار این روحانی مبارز امتناع میورزند؟!

اردیبهشت ۰۸، ۱۳۸۹


بيانيه كمپين بین المللی حقوق بشر در ایران

درباره وضع بحراني آقاي بروجردي

برخی از نزدیکان روحانی سید محمدحسین بروجردی به کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران از اعمال فشارهای جسمی و روحی بر وی درزندان خبردادند. این منابع کمپین گفتند که او درزندان از محرومیت ازبستری شدن در بیمارستان زندان رنج می برد و طی مدتی که در زندان به سر می برد دچارکاهش وزن شدیدی شده است:‌ " آقای بروجردی دچار ضعف و کاهش وزن شدید شده، به گونه ای که قادر به حفظ تعادل جسمی در هنگام ایستادن و راه رفتن نبوده، بارها به زمین خورده و صدمه دیده است؛ از جمله در تاریخهای ۱۰ اکتبر، ۱۲ اکتبر، ۱۷ نوامبر و ۲۱ دسامبر ۲۰۰۹ (۱۸ مهر، ۲۰ مهر، ۲۶ آبان و ۳۰ آذر ۱۳۸۸) که چندین دقیقه نیز به حالت اغما رفت ."

منبع یاد شده همچنین گفت که این روحانی از بند انفرادی زندان مرکزی زندان مرکزی یزد به زندان منتقل شده و در تاریخ ۲ اردیبهشت ۱۳۸۹ ، ۲۲ آوریل ۲۰۱۰، در پی اعتراض به نقض گسترده حقوق بشر در زندان که با حمایت کلیه زندانیان مواجه شد، مورد ضرب و شتم مامورین قرار گرفت و به اتهام شورش و اغتشاش در زندان، به بند انفرادی منتقل شد ولی تا این ساعت، اطلاع بیشتری از وضعیت و محل نگهداری ایشان در دست نمی باشد . ایشان در تاریخ ۲۳ نوامبر ۲۰۰۸ (۳ آذر ۱۳۸۷) از زندان اوین به زندان مرکزی یزد تبعید شدند و در تاریخ ۱۹ اگوست ۲۰۰۹ (۲۸ مرداد ۱۳۸۸) به علت وخامت وضعیت جسمی ناشی از تزریق داروهای مشکوک، ضرب و شتم و اعتصاب غذا و ….. از بند انفرادی زندان مرکزی یزد به بند ویژه روحانیت زندان اوین منتقل گردید. این نکته حائز اهمیت است که طی مدت مذکور نه تنها در بیمارستان بستری نشدند بلکه اجازه مرخصی درمانی هم صادر نشد.

منبع یاد شده همچنین با تشریح وضعیت وی درزندان به کمپین گفت:‌« آقای بروجردی از تاریخ ۸ اکتبر ۲۰۰۶ ( ۱۶ مهرماه ۱۳۸۵) تا ۲۱ نوامبر ۲۰۰۹ (پایان آبان ۱۳۸۸) مدت ۸۲۰ روز را در بندهای عمومی و ۳۲۰ روز را در بندهای انفرادی زندانهای اوین و مرکزی یزد، زندانی بوده است و طبق ابلاغیه ۱۷ دی ماه ۱۳۷۳ دفتر رهبر حکومت که " هر یک روز انفرادی معادل ۱۰ روز عمومی به حساب می آید " دوره محکومیت ۱۱ ساله ایشان در تاریخ مذکور به پایان رسیده است و دستگاه قضائی ایران باید وی را آزاد نماید. » در تاریخ ۱۳ دسامبر ۲۰۰۹ (۲۲ آذر ۱۳۸۸) هنگامی که ایشان برای تماس با خانواده خود به کابین تلفن زندان واقع در حیاط بند مراجعه نمود، طی یک سوء قصد، قطعه بلوک سیمانی بزرگی بطور ناگهانی از دیوار بلند آن محل سقوط کرده و در کنار پای ایشان متلاشی شد. این حادثه به قدری غیر عادی بود که تمامی زندانیان بند ویژه روحانیت در محل حاضر شدند و حتی مسئولین نیز زندان به آنجا آمده و در جواب اعتراض زندانیان، تنها به غیر مترقبه خواندن این حادثه، اکتفا کردند. ایشان به دفعات، مورد ضرب و شتم و هتاکی مامورین قرار گرفته است از جمله " در تاریخ های ۷ فروردین، ۱ و ۲ اردیبهشت ۱۳۸۹ (۲۷ مارچ، ۲۱ و ۲۲ آوریل ۲۰۱۰ ) "

بلاتکلیفی خانواده این روحانی و انتقال افرادی که به نظر می رسد از سلامت روانی مناسبی برخوردارنیستند یابه عبارتی «کارت قرمز» دارند به بند وی نیز از جمله نگرانی های خانواده وی به شمار می رود. کمپین بین المللی حقوق بشر طی ماه های گذشته کرارا از دولت ایران خواسته است تا تکلیف وضعیت پرونده زندانیانی که به دلایل مختلف همچنان در زندان به سر می برند را روشن کند. کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران همچنین خوستار اجازه دادن به متهمان برای دسترسی به یک فرآینده دادگاه دادرسی عادلانه است .